Dikkat Eksikliği mi, Dikkati Düzenleyememe mi? Aslında Beynimizde Ne Oluyor? Son yıllarda hem ebeveynlerin hem de eğitimcilerin dilinden düşmeyen bir kavram var: dikkat eksikliği. Özellikle çocuklar için çok hızlı başvurulan bu tanım, artık yetişkinlerin günlük yaşamında da sıkça karşımıza çıkıyor. Bir işe başlayamamak, odaklanamamak, sürekli telefona bakmak, aynı anda birçok düşünce arasında kaybolmak… Peki tüm bunların gerçek adı "dikkat eksikliği" mi? Modern psikoloji ve nörobilim araştırmaları bu soruya çarpıcı bir yanıt veriyor. Dikkat Gerçekten Eksik mi, Yoksa Düzenlenemiyor mu? Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) alanında yürütülen güncel araştırmalar, sorunu "dikkatin azlığı" olarak değil, "dikkatin düzenlenme güçlüğü" olarak tanımlamaktadır (Barkley, 2015). Bu ayrım yüzeysel görünse de hem tanı hem de destek süreci açısından büyük önem taşır. Dikkat sorunlarının erken dönemde doğru biçimde değerlendirilmesi, çocuğun ilerleyen yıl...
Bir an düşünün: Çocuğunuza bugün kaç kez sesinizi yükselttiniz? Bu soruyu kendinize dürüstçe sormak bile bazen yüreği sıkıştırıyor. Yorgunluk, telaş, tekrarlayan uyarılar… Ve bir anda bağırıveriyorsunuz. Sonrasında hem üzülüyor, hem de "Bu böyle gitmeyecek, bir yol bulmalıyım" diyorsunuz. İyi haber şu: Bağırmadan çocuk yetiştirmek hem mümkün hem de öğrenilebilir. Bu yazıda bağırmanın çocuğa ne yaptığını, neden bağırdığımızı ve bunun yerine ne yapabileceğimizi bilimsel araştırmalar ve gerçek hayattan örneklerle ele alıyoruz. Bağırmak Neden "Kısa Vadede İşe Yarıyor" Gibi Görünür? Çocuğa sesini yükselttiğinizde, davranış anlık olarak durabilir. Bu, beyni yanıltan güçlü bir pekiştireç. Oysa araştırmalar çok farklı bir tablo ortaya koyuyor. Ses yükseltme, küsme ve ceza gibi yöntemler uzun vadede etkisini kaybeder; üstelik ebeveyn-çocuk ilişkisine kalıcı zarar verir. Oxford Üniversitesi Çocuk ve Aile Hizmetleri Profesörü Lucie Cluver'ın ifadesini UNICEF Türkiye ...